U Bradini kod Konjica u ponedjeljak, 25. maja, biće služena sveta liturgija u Hramu Vaznesenja Gospodnjeg, a nakon toga i parastos povodom 34 godine od stradanja srpskih civila u ovom selu.
Paroh konjički jerej Branimir Borovčanin izjavio je da će liturgija početi u 10.00 časova, a služiće je NJegovo visokopreosveštenstvo mitropolit zahumsko-hercegovački i stonsko-primorski Dimitrije.
On je rekao da će nakon toga biti služen parastos u znak sjećanja kada su prije 34 godine zločinci iz redova muslimanskih i hrvatskih snaga spalili ovo i okolna sela i na najbrutalniji način ubili 48 srpskih civila, ostale protjerali i odveli u logore, a ovaj hram zapalili i srušili.
Prema njegovim riječima, nakon pomena biće položeni vijenci na spomen-obilježje srpskim žrtvama Odbrambeno-otadžbinskog rata u porti Hrama.
Borovčanin je pozvao porodice stradalih Srba, preživjele Bradinjane, vjernike i ljude dobre volje da u ponedjeljak dođu u Bradinu i da svi zajedno, molitveno i na dostojanstven način, odaju počast stradalim Srbima na području Konjica tokom Odbrambeno-otadžbinskog rata.
Za tri dana, od 25. do 27. maja 1992. godine, bošnjački i hrvatski zločinci bacili su 26 tijela u jamu ispred pravoslavnog hrama u Bradini. U logorima su živote izgubila još 22 srpska civila, a za pet lica se i dalje traga.
Među 48 ubijenih Srba u Bradini najviše je članova iz porodice Kuljanin, a stradali su i Vujičići, Mrkajići, Žuže, Kureši, Gligorevići, Koprivice, Draganići i Živaci.
Preostalo srpsko stanovništvo protjerano je sa svojih ognjišta, njihova pokretna imovina je opljačkana, a kuće i crkva zapaljeni. Prije rata, u Bradini je bilo 280 srpskih kuća sa oko 1.200 stanovnika.
Za stravični zločin u Bradini još niko nije odgovarao, mada se pred Sudom BiH vodi maratonski proces protiv više pripadnika tadašnje takozvane Armije BiH i HVO-a u predmetu “Esad Ramić i ostali”, koji su optuženi za ubistva, mučenja i progon srpskog stanovništva u Bradini i okolini.
Jedan od optuženih za konkretna ubistva u Bradini bio je Miralem Macić, ali je postupak protiv njega obustavljen zbog smrti.
Takođe, za zločine u logorima Čelebići i Musala, gdje su bili zatvoreni Srbi iz Bradine, prethodno je odgovaralo nekoliko lica pred Haškim tribunalom i domaćim sudovima.
Predstavnici udruženja žrtava i zvaničnici Republike Srpske često naglašavaju da glavni naredbodavci i većina direktnih izvršilaca masakra u Bradini, u kojem je ubijeno najmanje 48 civila, još nisu pravosnažno osuđeni.
MUP Republike Srpske ranije je podnio šest krivičnih prijava, odnosno izvještaja i dopuna protiv 18 identifikovanih lica za koje postoji osnovana sumnja da su 25. na 26. maj 1992. godine u Bradini počinili jedno ili više krivičnih djela ratnog zločina.
Nakon istrage i prikupljenih dokaza, nepobitno je utvrđeno da su pripadnici muslimanskih oružanih snaga planirali, organizovali i izvršili akciju u kojoj su Bradina i okolna sela uništeni i etnički očišćeni od srpskog stanovništva.
Prema istom izvoru, 25. maja 1992. godine u Bradini je ubijeno najmanje 38 identifikovanih srpskih žrtava, izvršeno je pet silovanja, dok je više stotina Srba protivpravno lišeno slobode i odvedeno u logore, najviše u Čelebiće.
Preostalo srpsko stanovništvo protjerano je sa ognjišta, njihova pokretna imovina je opljačkana, a kuće i crkva zapaljeni.
Na taj način pripadnici muslimanskih oružanih formacija počinili su više krivičnih djela ratnog zločina protiv srpskog civilnog stanovništva, a dokazano je da se u slučaju Bradine i okolnih srpskih sela u opštini Konjic radi o udruženom zločinačkom poduhvatu, tvrdi policija Srpske.
Preživjeli Srbi iz Bradine svake godine sjećaju se da su se tih strašnih dana “saplitali o leševe najmilijih”, kao i da je “komanda hrvatske i bošnjačke paravojske platila neka lica romske nacionalnosti koji su noge ubijenih vezali konopcima, a onda ih konjima vukli do bagerom iskopane jame ispred pravoslavne crkve u centru sela”.
Hram Svetog Vaznesenja Hristovog u Bradini kod Konjica sagrađen je 1938. godine trudom i prilozima mještana na čelu sa tadašnjim parohom Jovanom Slomovićem porijeklom iz Čajniča.
Najveći ktitor je bio Vlad ili Vladimir Olšanski /porijeklom Čeh/, koji je bio inženjer na izgradnji željezničkog tunela u blizini hrama, pa je davao materijal i mašine koje su bile potrebne graditeljima.
Trudom nekadašnjih žitelja ovog mjesta koji sada žive u izbjeglištvu /većinom u Srbiji i drugim mjestima BiH, dok neki žive i u inostranstvu/, obnovljena je spoljašnost hrama i postavljen novi krov i na taj način spriječeno dalje propadanje.
Sveta liturgija služi se jednom godišnje, jer u Bradini ne živi više niko od pravoslavnih.
ZLOČINE NAD SRBIMA VRŠILI MUSLIMANI, HRVATI I MUDŽAHEDINI
Nakon početka ratnih sukoba, muslimani i Hrvati u Konjicu organizovano su činili zločine nad Srbima usmjerene na uništenje srpskog naroda na tom području, a ubistva Srba vršena su naročito u maju 1992. godine.
Prilikom napada na srpska sela Bradinu, Donje Selo, Blace i druga, pripadnici muslimanskih i hrvatskih vojnih jedinica masovno su ubijali Srbe koji nisu uspjeli da pobjegnu.
Na području cijele opštine Konjic nakon početka posljednjeg rata Srbi su ubijani tamo gdje su se zatekli, a mnogi su deportovani u logore “Čelebići” i “Musala”, gdje su izlagani ponižavanju i teškom psihičkom i fizičkom mučenju, što se često završavalo smrtnim ishodom.
Ubijani su i starci, žene, djeca, bolesni i iznemogli. Neki Srbi, civili, ubijani su klanjem, kao u vrijeme genocida u Drugom svjetskom ratu.
U zločinima nad Srbima učestvovali su i mudžahedini iz islamskih zemalja koji su bili u sastavu muslimanskih vojnih jedinica.
Uprkos podacima o masovnim zločinima nad Srbima na području Konjica, postupak pred Haškim tribunalom ograničio se samo na četiri izvršioca zločina – Zejnil Delalić, Zdravko Mucić Pavo, Hazim Delić i Esad Landžo zvani Zenga, i to samo za ubistvo 13 Srba u jednom logoru.
OSAM NALOGODAVACA, 171 IZVRŠILAC ZLOČINA I 174 SRPSKE ŽRTVE
Kao glavni naredbodavci ubistava, progona i etničkog čišćenja Srba na području Konjica u izvještajima brojnih srpskih udruženja koja se bave istraživanjem ratnih zločina navode se Rusmir Hadžihuseinović, ljekar urolog, predsjednik SDA u Konjicu i predsjednik te opštine, Jasmin Guska, veterinar, prvi sekretar SDA Konjic i šef policije, Safet Ćibo, ljekar ortoped, Zejnel Delalić – privatni preduzetnik koji je živio u NJemačkoj i Austriji, komandant muslimanske vojske i jedan od glavnih sponzora SDA.
Na ovoj listi nalaze se i Zdravko Mucić, upravnik logora Čelebići i logora u sportskoj dvorani “Musala” u Konjicu od 29. maja 1992. do 18. novembra 1992. godine, Hazem Delić, zamjenik upravnika logora “Čelebići” i sportske dvorane “Musala” u Konjicu, gdje je poslije odlaska Mucića postao komadant logora, ali i glavni naredbodavac i izvršilac mnogih ubistava i mučenja zatvorenika.
Na listi su i Ismet Hebibović zvani Broćeta, komandant logora “Musala”, te Esad Gačić, upravnik tog logora 1994-1995. godine.
Top portal
