Naučnik progovorio o NAJVEĆOJ TEORIJI ZAVJERE: Da li je virus korona STVOREN U LABORATORIJI?

Diskusije i polemike o porijeklu virusa korona krenule su sa samom njegovom pojavom u gradu Vuhanu, u kineskoj provinciji Hubej. Naučnici su uvjereni da su domaćini virusa SARS-CoV-2 bili slijepi miševi i pangolini (ljuskavci prokrujumčareni u Kinu), a nakon kontakta s njima zarazili su se ljudi koji su virus dalje širili po Kini, a zatim širom planete. Međutim, i dalje ima onih koji čvrsto vjeruju da je kovid-19 stvoren veštački – u laboratoriji. Naš naučnik donosi dokaze.Doktor neurologije Miloš Babić sa naučne strane pokušao je da da odgovore na najintrigantniju teoriju o tome da je korona virus nastao u laboratoriji. Babić je naučnik koji radi na Univerzitetu u Arizoni gdje godinama, između ostalog, ispituje procese nastanka virusa, piše Blic.

On se osvrnuo na vezu SARS-CoV-2 virusa sa koronom, objašnjavajući nukleus nastanka virusa. I pored knjiga koje su prije nekoliko decenija najavljivale korona virus, mnogo indikatora i stručnih mišljenja, Babić sve objašnjava sa naučne tačke gledišta.

Evo šta on kaže u svojoj objavi na Fejsbuku.

– Mi koji se bavimo bioinženjeringom imamo niz alatki koje su nam dostupne za to. Od klasičnih enzima (endonukleaze, rekombinaze, itd.) preko novijih tehnologija (CRISPR) sve do upotrebe hemijski izmenjenih bioloških molekula (recimo upotreba klik-hemije u molekularnoj biologiji), dizajn se može uraditi na mnogo različitih načina. Svaki od tih načina iza sebe ostavlja i vrlo jasne tragove, kojima se može prepoznati dizajnirani organizam, gen, ili dio organizma.

Da nije tako, između ostalog, ne bismo imali raspravu oko GMO, jer bi kompanije mogle da naprave GMO organizme i da prosto kažu da su to prirodne stvari. Ali ne mogu.

Povrh toga, imamo i par dodatnih činilaca. Naše trenutne sposobnosti dizajniranja bilo čega su ograničene u određenim aspektima koji su komplikovani za objašnjavanje; ali ukratko, može se reći da mi ili moramo da dizajniramo od nule, ili da “ukrademo” nešto što već postoji u prirodi.

Recimo, ja bih mogao da uzmem genom ljudskog korona virusa i da u njega ugradim neki protein iz šišmiša, i da time proizvedem opasniji virus (ovo je zapravo i urađeno jednom prije šest godina u seriji studija koje su istraživale kako nastaju opasni virusi, i kako možemo da ih brže detektujemo i da se od njih odbranimo). Ali onda bih time napravio virus koji je očigledno inženjerisan, pošto ima gene ljudskog korona virusa i onda – paf, jedan dio koji je prekopiran iz druge vrste.Ako ne radim tako, morao bi da dizajniram od nule, što em proizvodi jako loše rezultate za sada, em proizvodi gene koji ne liče ni na šta iz prirode (i otud su opet prepoznatljivi kao inženjerisani).

Ničega od toga nema u SARS-CoV-2 virusu. Naprotiv, u sekvenci jasno vidimo tragove postepene evolucije kojom se virus prilagodio da inficira ljude. Dva specifična dijela virusa koja su kritična za epidemiju ne samo što pokazuju prethodnu evoluciju, već nastavljaju da evoluiraju pred našim očima kako se virus širi i dijeli u nove sojeve.

Dokazi su prilično apsolutni. Ako znamo nešto o ovom virusu, znamo da on nije nastao vještački.

I kad smo već na temi, vrijedi primjetiti još nešto. Virolozi i epidemiolozi već pedeset godina upozoravaju da je naš moderni, povezani svijet veoma ranjiv prema novim virusima. HIV epidemija je odličan primjer (HIV je nastao iz SIV virusa koji inficira šimpanze u Africi). Ebola i Marburg su zapretili nekoliko puta. Prvi SARS virus je trebalo da bude ogromno upozorenje. Na srednjem istoku se prije par godina pojavio virus MERS, takođe vrsta korona virusa, koji je iz kamila prešao na ljude, i koji ubija 60 odsto zaraženih – ali se na sreću jako sporo prenosi.

Dakle, imali smo gomilu upozorenja. Rješenje koje je predloženo je svjetska mreža klinika koje prate zoonotičke viruse (tj. viruse koji nastaju u životinjama i prenesu se na ljude), i koje bi imale sposobnost da brzo detektuju viruse i uvedu karantine i ranu detekciju. Da bi se spriječila upravo ova situacija u kojoj se nalazimo danas.

To nije uspjelo, pošto mnoge države ne žele da imaju u sebi jedinice koje internacionalno dijele podatke o zdravstvu; a povrh toga, bila je priča da je prosto preskupo održavati tako nešto. Američki predsjednik Obama je uveo mini-verziju takve mreže kroz CDC; ali je predsjednik Tramp odmah 2017. godine ugasio najveći dio tih laboratorija.

Tako da ako vam treba neka politička meta, uzmite ovo. Za sada nema pomoći, ova epidemija mora da se prebrodi. Ali kad je prebrodimo, i kada se stvari vrate u neku normalu, sjetite se da političare treba gurati da se uvede epidemiološka mreža na svjetskom nivou, i da se počne sa ozbiljnim stručnim praćenjem virusa. Umjesto političkih prepucavanja, i raznih priča o zavjerama. To bi bila daleko konstruktivnija upotreba vremena i novca nego praktično bilo šta drugo, poručio je naučnik Miloš Babić u svom statusu.

Srpskainfo